Monday, February 14, 2011

கை நிறைய காதல்...

காதல்... பூமிப் பந்தின் ஒவ்வொரு உயிருக்கும் அடிப்படையான அடையாளமே காதல் தான். வாழ்வின் சில போராட்டமான தருணங்களிலும், ஏமாற்றங்களிலும்,
வெறுப்புகளிலும் உயிர் உருகும் போது உண்மையான காதலாலும், அன்பினாலும் மட்டுமே நம்மை பலப்படுத்திக் கொள்ள முடிகிறது. சரிவை நோக்கி நம் பயணங்கள் இருக்கும் போதெல்லாம் கைகொடுத்து தூக்கி விடும் கரமாக காதல் இருக்கிறது. காதலைப் பெறாத, கடந்து செல்லாத உயிரிங்களே கிடையாது.
உலகம் முழுவதும் ஒவ்வொரு இதயங்களிலும் பெய்யெனப் பெய்யும் மழை தினம் தான் காதலர் தினம்.
அதிகாலை கண் விழித்தவுடனேயே, இன்று முழுதும் காதலைப் பற்றி மட்டுமே நினைக்க வேண்டும். வேறு வேலையோ, ஏன் சாப்பிடக் கூட கூடாது என்கிற தீவிர முனைப்புடன் தியானத்தில் அமர்ந்தேன். என் அறையைச் சுற்றிலும் பெரும் சப்தம். அந்த நிமிடம் தான் எவ்வளவு சப்தங்களுக்கு நடுவில் நான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன் என்பதே புரிந்தது. அந்தச் சப்தங்களையும் மீறி காதலின் பால் ஈர்ப்பு கொண்டு காதலையே ஜெபித்துக் கொண்டிருந்தேன். மணித்துளிகள் கரைந்து கொண்டிருந்த அந்த கணத்தில் என் அறையெங்கும் உன் வாசம். சிறுஒலியாய் எழுந்த உன் கொலுசொலி பெருஒலியாய் என் தியானத்தைக் கெடுத்தது. கண்களைத் திறந்தேன், "நெஞ்சுக்குள் பெய்திடும் மாமழை" உன்னைப் பார்த்ததும் எனக்குள்ளும் பெய்ய ஆரம்பித்தது. "இன்னிக்கு முழுநாளும் நான் காதலைப் பற்றி மட்டும் தான் நினைக்கப் போகிறேன். அதனால என்ன தொந்தரவு பண்ணாத" என்றேன். சற்று மௌனமாக இருந்து விட்டு பிறகு, "சரி, நான் கிளம்பட்டா" என்றாய். நான் மூடிய கண்களோடு "ம்" என்றேன்.
அறையிலிருந்து நீ வெளியேறும் சப்தம் கேட்டது. சிறிது நேரத்திற்கு பின்பு மீண்டும் என் அறைக்குள் ஓடி வந்தாய் "இவ்வளவு நேரம் என்ன நெனச்சிக்கிட்டு, காதலை நினைக்கிறேன்னு நீ சும்மா சொல்ற" என்றாய். நான் கண்களைத் திறந்து ஆச்சரியத்துடன் "அதெப்படி கரெக்டா சொல்ற" என்றேன். "மறந்துட்டியா,
ஒரு நாள் நீ சொன்னையே உன்ன நான் நெனைக்கிறப்போ வானிலிருந்து ஒரு நட்சத்திரம் வண்ணத்துப் பூச்சியாக மாறி விடுவதாக. இதோ வண்ணத்துப் பூச்சி" என்று பறந்து சென்ற வண்ணத்துப் பூச்சியைக் காட்டி குதுகலித்தாய். "எப்போதும் உன்னையே நினைத்துக் கொண்டிருப்பதால் நிறைய விஷயங்களை மறந்து விடுகிறேன்" என்று நான் கூறியவுடன் வெட்கப்பட்டாய். பிறகு "வா, அப்பாவிடம் சென்று ஆசிர்வாதம் வாங்கிக் கொள்ளலாம்" என்றாய். நான் சற்று யோசித்து விட்டு "கடவுளைப் படைத்தவரை நான் என்னவென்று சொல்லி அழைப்பது" என்றேன். நீ சிணுங்கிக் கொண்டே என்னை அறையிலிருந்து இழுத்துச் சென்றாய். வரும் வழியில் "எத்தனையோ கோவில்கள் இருக்கும் போது காதலர்கள் வழிபட காதலுக்கு ஒரு கோவில் இல்லையே" என்று வருத்தப்பட்ட உன்னிடம் "அது சரி, காதலுக்கு என்று கோவில் கட்டி விட்டு அதில் உன்னைப் போன்ற காதலிகள் தெய்வங்களாக குடியேறி விட்டால் எங்கள் இதயங்கள் காலியாகி விடும். எங்களைப் போன்ற காதலர்களுக்கு காதலிகளின் வீடே கோவில்,
காதலியே தெய்வம்" என்று உன்னை சமாதானப் படுத்தினேன்.
வீட்டில் உன் அப்பாவும், அம்மாவும் வெளியே சென்றிருந்தார்கள். உன் தம்பி மட்டும் இருந்தான். "தீக்குள் விரலை விட்டால் உனை தீண்டும் இன்பம் தோன்றுதடி" பாரதியின் கவிதையை படித்துக் கொண்டிருந்தான். "என்னைப் போல உனக்கும் ஒரு காதலி கிடைக்க வாழ்த்துகிறேன்" என்று நான் கூறியதும் நீ என்னை சுட்டெரிப்பது போல் பார்த்தாய். "பார் பாரதியே பார், இப்படித்தான் காதலியின் பார்வையால் என் போன்ற காதலர்கள் இங்கு தினம் தினம்
தீக்குளித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்" என மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டேன். "சரி என்ன சாப்பிடற" என்றாய். "உன் கையால் ஒரு டம்ளர் தண்ணிர் கொடு. அது தான் என் உயிர் தீர்த்தம்" என்றேன். "அப்பப்பா, வரவர உன் குசும்பு அதிகமாயிடுச்சி" என்றவாறே தண்ணிர் கொடுத்தாய். உன் இதயத்தை நீ கொடுத்த தண்ணிரால் நனைத்தேன். உன் அறைக்கு என்னை அழைத்துச் சென்றாய். உன் அறையில் நான் கால் வைத்த போது நிலவில் காலடி எடுத்து வைத்தது போல் இருந்தது. நான் உனக்கு எழுதிய காதல் கவிதைகளை எல்லாம் அங்கங்கு சுவரில் ஒட்டி வைத்திருந்தாய். சிறிய வெட்கத்தோடு என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த உன்னிடம் "என்ன இது, நம்ம காதலை இப்படி விளம்பரப்படுத்தற" என்றேன். " என்ன, அப்படி சொல்லிட்ட இத படிக்கற எல்லோரும் என்ன நீ ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட தேவதைனு சொல்றாங்க தெரியுமா" என உன் கண்கள் விரிய என்னிடம் உன் காதல் மொழி பேசினாய். பிறகு என் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டே " இதெல்லாம் கல்யாணம் ஆகுற வரைக்கும் தான், அதுக்கப்புறம் நீ என் புருசனாகிட்டா இந்த மாதிரி கவிதையெல்லாம் எழுதவாப் போற" என்றாய். நான் சற்றும் யோசிக்காமல் "ஆமாம், முடியாது." என்றேன்.
நீ பெரும் அதிர்ச்சியுடனும், சற்று கண்கள் கலங்கியும் என்னைப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தாய்.
உன் தோலில் என் கைகளை தாங்கிக் கொண்டே "ஆமாம் காதலியே, ஒரு பல்கழைக் கழகத்தில் நாம் சென்று பாடம் படிக்கலாம். ஆனால், பல்கழைக் கழகத்திற்கு நாம் பாடம் நடத்த முடியாது. என் பல்கழைக்கழகம் நீ" என்றேன். உன் கண்ணீர் துளி என் கைகளில் படர என்னை இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டாய். அந்நேரம் என் இதயத்தில் "டொக் டொக்"கென்று சப்தம், கதவைத் திறந்தால் காதல். "நான் உள்ளே வரட்டுமா?" என்றது. நாமிருவரும் பலமாக சிரித்தோம். நம் இருவரையும் நம் காதல் தன் கைக்குட்டையில் ஒளித்து வைத்துக் கொண்டு காதல் உலகினுள் பயணம் செய்தது.

இன்று ரசித்த காதலர் தின குறுஞ்செய்தி :
காதல் என்பது என்ன???
காதல் என்பது, நடு இரவில் என் தாய் என் தோல் பற்றி கூறுகிறாள் : தூங்குடா, மீதிய காலைல எழுந்து படிச்சிக்கோ...
காதல் என்பது, சிறப்பு வகுப்பு முடிந்து தாமதமாக வரும் என்னிடம் என் தந்தை கூறுகிறார் : என்னப் பா, லேட் ஆகும்னு ஒரு வார்த்தை சொல்லியிருக்கக் கூடாதா?
காதல் என்பது, என் அண்ணி கூறுகிறாள் : ஒயே...ஹீரோ.. ஃபிகர் ஏதாவது செட் பண்ணிட்டயா என்ன?
காதல் என்பது, என் தங்கை கூறுகிறாள் : கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் யாருடா அண்ணா என் கூட சண்டை போடுவா?
காதல் என்பது, நான் ஏக்கமாக இருக்கும் போது என் அண்ணண் கூறுகிறார் : வாடா வெளிய போய் ஊர் சுத்திட்டு வருவோம்...
காதல் என்பது, என் பிரியமான நண்பன் அலைபேசியில் கூறுகிறான் : என்ன மச்சி உயிரோட தான் இருக்கியா???
ஆகவே ஒவ்வொரு நாளும் நமக்கு காதலர் தினம் தான். உங்கள் சிறகுகளை காதல் வானில் பறக்க விடுங்கள்...

No comments: