Sunday, June 5, 2011

மனதிற்குள் சில மழைச்சாரல்கள்

"கனவுகளின் வரைபடம்" பதிவிற்கு சில நண்பர்களின் பின்னூட்டங்கள் எனக்கு மகிழ்ச்சியை அளித்தது.
திருமதி. இராஜராஜேஸ்வரியின்,
"நிர்மாணித்த சாம்ராஜ்ஜியத்திற்கு வாழ்த்துக்கள்"
திரு. சௌந்தரின்,
"இந்த அறை தங்களின் போதிமரம்" போன்ற வார்த்தைகளும்,
மெயிலில் திரு. கதிரவன் அவர்கள் குறிப்பிட்ட,
"உங்கள் அறை எங்கள் ஊரில் ஸ்டுடியோக்களை பார்ப்பது போல் இருக்கிறது" என்கிற வார்த்தைகளும் எனக்கு ஊக்கத்தையும், உற்சாகத்தையும் அளிக்கிறது.

இது போன்ற வார்த்தைகளை வாசிக்கும் போதே மனதிற்குள் மழை பெய்வது போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது.
உங்கள் அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றி.

தம்பி கூர்மதியன் அவர்கள் வலைசரத்தில்,

விசித்திர பேர் கொண்ட பதிவர் இவர்
என்ன பெயரெண்டு போய் காணும்..
தேசிய விருது பற்றிய பதிவொன்று
அதில்,
அவரது பட்டியல் சிலவுண்டு.!!

என்று நான் எழுதிய "விருதுகளும் குழப்பங்களும்" பதிவை குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றி.

எப்போதும் என் விருப்பத்திற்குரிய கவிஞரான மனுஷ்யபுத்திரனின் கீழே குறிப்பிட்டுள்ள கவிதையை மிகவும் ரசித்தேன். தன் வாழ்வில் பெறும் அனுபவங்கள் அனைத்தையும் சட்டென கடந்து விடாமல் நின்று நிதானித்து வார்த்தைகளில் வகைப்படுத்தி கவிதையாக்கி விடுவதில் வல்லவர். இலக்கிய உலகில் ஒரு கவிஞனாக இவரது உயரம் யாரும் எட்டிப் பிடிக்க முடியாது. கவிதையை படித்தால் உங்களுக்கே புரியும்.

இருந்துகொண்டிருப்பது தொடர்பாக
-----------------------------------------------

இதையெல்லாம் நாங்கள்
அப்படி ஒன்றும் வெறுக்கவில்லை

இது எவ்வளவு கடினமாக இருந்தபோதும்
நாங்கள் வேண்டாம் என்று
நிராகரிக்கவேயில்லை

அப்படி மூச்சு முட்டியபோது கூட
நாங்கள் ஒருவரிடமும்
முறையிடவில்லை

உண்மையில் நாங்கள்
ஒன்றிலிருந்தும்
ஒரு விடுதலையையும் கேட்கவில்லை

இதெல்லாம் மோசமாக இருப்பதல்ல
எங்கள் பிரச்சனை
எல்லாம்
இவ்வளவு நீளமாக இருந்திருக்க வேண்டுமா
என்றுதான் நாங்கள் கேட்கிறோம்
அதன் மறுமுனை எங்காவது இருக்கிறதா
என்றுதான் நாங்கள் கேட்கிறோம்

எங்களால்
காத்திருக்க முடியவில்லை என்று
அதற்கு அர்த்தமில்லை

அலுப்பாக இருக்கிறது
கால்கள் மரத்துப்போகிறது
தூங்கிவிட வேண்டும்போல் இருக்கிறது

இன்னும் இவ்வளவு வாழ்க்கை
மிச்சமிருக்கையில்
தூக்கமும் அவ்வளவு சீக்கிரம்
வருவதாகவே இல்லை.

இந்தக் கவிதையை குறைந்தது நூறு முறையாவது படித்திருப்பேன். காரணம், கவிதையின் ஒவ்வொரு வரிகளும் இயலாமையின் கதவுகளை திறந்து கொண்டு
சென்றவாறு இருக்கின்றன. அஹிம்சையை பற்றிக் கொண்டு தன் கொள்கைகளோடு அர்த்தமற்ற இந்த வாழ்வை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் ஒருவனின் நிகழ்காலப் பதிவாய் இந்தக் கவிதை என் மனதில் பதிகிறது. தன் இருப்பின் பலவீனத்தையும், வெளிப்படுத்த இயலா கோரிக்கைகளையும் கவிதை முன் வைக்கிறது.

No comments: