Tuesday, March 20, 2012

குழந்தை ஞானியாகிய கதை...


நீங்கள் படிக்கும் இதுபோன்றதொரு
காகிதத்தில் தான் நானும் எழுதி வைத்தேன்,
ஒரு வெண்பாவும்,
நீளமானதொரு கவிதையும்.
படிக்கும் உங்களுக்கு வேண்டுமானால்
அது கவிதையாக இருக்கலாம்
ஆனால் அது என் வாழ்வின்
ஒரு பகுதி....
அந்த பகுதியை படிக்கும் உங்களில்
எவரேனும் அதை கடந்து வந்திருக்கலாம்,
அல்லது நிராகரித்துமிருக்கலாம்.
முடிக்க முற்றுப்புள்ளி இல்லாத
அந்தக் கவிதை
என் முற்றத்து வாசலில் காற்றின்
இசைக்கேற்ப நடனமாடிக் கொண்டிருந்தது.
இறந்த காலத்தை நிகழ்காலமும்
நிகழ்காலத்தை இறந்தகாலமும்
தின்று கொண்டிருந்த வேளையில்
சட்டென குறுக்கிட்ட குழந்தை
காகிதத்தை கசக்கி உருண்டையாக்கி
தன் உள்ளங்கைக்குள் புதைத்துக் கொண்டது.
"ஐயா, இப்போ பூமி உருண்ட என் கையில"
சிரித்தபடி குழந்தை என் உலகத்தை தாங்கியது.
அந்த நிமிடம் அந்த குழந்தை
எனக்கு குழந்தையாக தெரியவில்லை.