கலைந்து விடும் வாழ்வு

ஒரு கனவு சட்டென கலைந்து விடுவது
போலத்தான்,
யாவரின் ஆசைகளும்,
யாவரின் முயற்சிகளும்,
யாவரின் வெற்றிகளும்,
யாவரின் தேடல்களும்,
யாவரின் பிரார்தனைகளும்,
கலைந்து விடுகிறது. எனினும் இந்த
சிக்கலான வாழ்க்கையை எல்லோரும்
இன்னும் இன்னுமென வாழத்தான் விரும்புகிறோம்.

நினைவுகளின் உடன்படிக்கைகள்

நினைவுகள் யாவற்றையும்
நிதானமாக பறித்துச் செல்கிறாய்.
ஒரு மலரை பறிப்பது போல் வெகு மென்மையாய் பறித்துச் செல்கிறாய்.
உயிர் வேர் வரை வந்து செல்கிறது
உன் வாசம்.
உன் அன்பின் ஈரத்திலும், கதகதப்பிலும்
கருவறையில் உனை சுமக்கவாவது
இந்த இறப்பின் இழப்பிற்குள் அந்த
வரத்தை எனக்களித்து விட்டுப் போ.
பிறகு பிரிந்து செல்லலாம்
நான் நீயாகவும்,
நீ நானாகவும்.

                 
                     இப்படிக்கு, எழுத்து
                 

எதற்காக என் எழுத்து?
நான் எழுதும் மூலப்பொருளுக்கான
ஒரு சதவிகிதத்தைக் கூட இந்த எழுத்தால்
எனக்கு தர இயலாது. பிறகு எதற்காக
இந்த எழுத்து? என் எழுத்து?
இருந்தும் தேவையாயிருக்கிறது,
சில கனவுகளை வரையறுக்க,
சில நிபந்தனைகளை மேற்கொள்ள,
சில ஏமாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்ள,
சில காயங்களை சரிசெய்து கொள்ள,
நான் இறந்த பின்பும் உயிர்வாழ
என என் எழுத்து எனக்கு தேவையாய் இருக்கிறது.